تکنولوژی فولاد سازی با روش LD

- در روش LD از اکسیژن خالص صنعتی به عنوان عامل اکسید کننده استفاده می شود.

- بنابراین مشکل نیتروژن حل شده در مذاب که در روش های بسمر و توماسی وجود ندارد.

جنس نسوز کنورتور از نسوزهای قلیائی بوده و کنورتور مورد استفاده دارای مشخصات زیر می باشد :

d=2.5-2.8m   ,D=5.5-9m , H=8.5-9m  , α=53-71° , h=1.6-1.9m , H/D=1.2-1.5,  d/D=0.5-0.6

- ورود اکسیژن در کنورتور LD توسط لانس اکسیژن انجام می شودکه قسمت بدنه ی آن فولادی و سر آن مسی می باشد.

- ارتفاع لانس از سطح مذاب متغیر بوده و بسته به مرحله ی فولاد سازی تنظیم می شود.

- در کنورتور LD دهانه کنورتور قابل جدا شدن از بقیه کنورتور می باشد و مصرف مواد نسوز در دهانه نسبت به بدنه بیشتر

می باشد. همچنین در کف کنورتور چون در معرض ضربات ناشی  از تخلیه شارژ می باشد ضخامت نسوز بیشتر از بدنه

کنورتور می باشد.

- ضخامت نسوز در بدنه معمولاً 75-95cm و در کف معمولاً 90-100cm  می باشد.

- ضخامت نسوز در بدنه معمولاً LD به طور متوسط 500-800 ذوب می باشد ولی با استفاده از مواد نسوز مرغوب تا 1500

ذوب افزایش یافته است.                                                                

- مواد مصرفی در کنورتور LD شامل چدن مذاب، آهک، خنک کننده ها و سرباره سازها ( روان سازها ) می باشد.

چدن مذاب معمولاً %100 – 70 شارژ کنوتور را تشکیل می دهد.

ترکیب مناسب برای چدن مورد استفاده در کنورتور LD شامل :

Si 0.7-0.8%       -          Mn0.7-0.9%       -       %P<0.2%     -       %S<0.03 

چدن مورد استفاده در کنورتور LD می باشد .

دمای چدن مذاب ورودی به کنوتور 1320°C می باشد.

میزان خنک کننده ی مورد استفاده در کنورتور LD چنانچه از قراضه به عنوان عامل خنک کننده ی استفاده کند تا حدود %30

شارژ خواهد بود.

توجه : منابع و مراجع  درصفحه اول ، قسمت منبع و مرجع تالار فولاد سازی سایت یال موجود است